Komisja śledcza ds. afery hazardowej, na której czele stoi poseł Mirosław Sekuła, ma badać wypadki z lat 2003–2009. Jednak okoliczności zdarzenia, do jakiego doszło w czasie prac nad nowelizacją ustawy o grach hazardowych w 2000 r., nakazują zadać pytanie, czy Sekuła może przewodniczyć komisji. 

Nie rewiduję interesantów, czyli brak dowodu

Cofnijmy się do roku 2000. Mirosław Sekuła, wtedy poseł AWS, był już przewodniczącym komisji finansów publicznych, która zajmowała się nowelizacją ustawy hazardowej. Właśnie wówczas do jego biura poselskiego w Zabrzu przyszedł interesant w sprawie ustawy. To, co się wówczas wydarzyło, Sekuła opowiedział mi podczas wywiadu w 2005 r. 

– Interesant przedstawił się jako jeden z przedstawicieli grupy, która prowadzi kasyna i wykorzystuje automaty do gier losowych – mówił Sekuła. – W czasie rozmowy, podczas której przekonywał mnie do swoich rozwiązań, postawił na krześle obok torbę. Była to torba podobna do tych, jakich dawniej używali lekarze. Miała całkowicie rozsunięty zamek, była szeroko otwarta. Mogłem w niej widzieć paczki pieniędzy. Takie zachowanie uważałem za oburzające. Wydawało mi się wręcz, że jest to próba jakiejś prowokacji. Być może miało to na celu stworzenie takiej sytuacji, która w przyszłości miałaby służyć wywieraniu nacisków na mnie, jakichś szantaży – oceniał, twierdząc, iż najlepszym wyjściem było udawanie, że nie zauważył, co wypełnia torbę. 

– Dlatego, pomimo że widziałem pieniądze, nie odezwałem się na ten temat ani słowem. Po zakończeniu rozmowy ten pan wziął torbę i poszedł – relacjonował Sekuła. 

Ówczesny poseł AWS nie wezwał policji, nie powiadomił także UOP ani organów ścigania. Później nie potrafił racjonalnie wytłumaczyć, dlaczego. – Sam kontekst sytuacyjny jeszcze nie jest dowodem, że mężczyzna chciał mi wręczyć łapówkę. Torba z paczkami pieniędzy nie jest dowodem korupcji. Nie rewiduję osób przychodzących z torbami do mojego biura poselskiego, każdy może w nich przynieść pieniądze – tłumaczył.

Dziś w rozmowie z „GP” (cały wywiad z 16.11.2009 – poniżej) Sekuła nie pamięta, jak nazywał się mężczyzna, który go odwiedził w zabrzańskim biurze. Nie pamięta torby wypchanej paczkami pieniędzy. W trakcie rozmowy próbuje zaprzeczać, by takie zdarzenie w ogóle miało miejsce – do czasu, gdy dowiaduje się, że wciąż istnieje nagranie z jego opowieścią sprzed kilku lat. 

Ponieważ personalia lobbysty nie są obecnie znane, czy można wykluczać, że komisja nie natknie się na niego podczas swojego śledztwa? I czy na wszelki wypadek nie należy brać pod uwagę, że poseł Sekuła sam może pewnego dnia zostać świadkiem komisji?