Po awanturze związanej z emisją filmu Towarzysz Generał TVP wydała komunikat, że nie ma żadnej cenzury, są za to przestrzegane wysokie standardy programów. Zgadza się pani z tym?
To, czym przede wszystkim zajmuje się Rada Programowa TVP, odkąd mam honor nią kierować, to ciągłe przypominanie o standardach. Nakłanianie kolejnych zarządów telewizji, by tych standardów przestrzegały. Niestety, z każdym rokiem sytuacja wygląda coraz gorzej.

Naprawdę jest aż tak źle?
Bardzo źle! Przede wszystkim nie docenia się pozycji, które powinny być najważniejsze dla mediów publicznych. Tak zwanych misyjnych. I nie są one wcale trudne do zdefiniowania. Chodzi o wszystkie programy, które mają wartość merytoryczną, służą społeczeństwu. Pierwszą ofiarą szukania oszczędności są programy edukacyjne, dla dzieci, dla niepełnosprawnych, mądra publicystyka, np. „Trzeci punkt widzenia” w TVP Kultura, który kosztuje zaledwie 13 tys. zł. Krótko mówiąc, zagrożone są podstawowe zadania, jakie spełniać powinna telewizja publiczna. 

To nic nowego, że wielu ludzi telewizji słysząc o misji, zachowuje się jak diabeł, który usłyszał o święconej wodzie...
I na tym polega problem! Żaden zarząd TVP nie potrafi zrozumieć, że komercję można pokonać odmiennością oferty: rzetelną, bezstronną informacją, pogłębioną publicystyką, wnikliwym podejmowaniem tematów tabu, stworzeniem autentycznej debaty o sprawach trudnych, a nie prezentowaniem politycznych głów, które przenoszą się ze studia do studia. Mówiąc o ofercie, mam na myśli debaty otwarte na udział przedstawicieli społeczeństwa, to oni, a nie politycy i celebryci powinni być pierwszymi gośćmi anten, przed którymi politycy się tłumaczą. Musiałaby jednak zniknąć niewidzialna ręka interesów partyjnych. Wołam z całą mocą: wara partiom od TVP! Cechą oferty programowej powinny być jakość, pluralizm i bezstronność. Zdawałoby się, że to banały... Niestety, gdyby wdrażać je w życie, TVP byłaby naprawdę atrakcyjną stacją, miałaby wiarygodność.

Może ludzie wolą, żeby wiarygodność budować na takich programach jak „Śpiewaj i walcz”? Miał być wielki show, a wyszły żałosne popłuczyny po wcześniejszych produkcjach stacji komercyjnych.
Nie znam tego programu. Oglądałam w tym czasie Jacka Żakowskiego w TVP Info. Dyskusja o książce Kapuściński. Non fiction – mądra, merytoryczna. Przegląd tygodnia w jednostronnym zestawie komentatorów – czysta propaganda.

TVP Info to kilkaset tysięcy widzów, a Jedynka w tzw. prime time to parę milionów. Po co TVP wciąż nieudolnie ściga się ze stacjami komercyjnymi?
Od czterech lat mam do czynienia z tym zjawiskiem. Nieudolne ściąganie formatów komercyjnych prowadzi do samozagłady. Teraz, kiedy TVP rzeczywiście znalazła się w niesłychanie trudnej sytuacji ekonomicznej, zamiast likwidować rozbuchane pozaantenowe struktury z dyrektorskimi etatami, skreśla się najwartościowsze programy misyjne. Natomiast panuje głębokie przekonanie, że programami typu „Śpiewaj i walcz” zyska się fundusze. To jest po prostu kwadratura koła.