Przed Pałacem Prezydenckim przez cały dzień obecni są ludzie przybyli tam w obronie krzyża postawionego ku czci ofiar katastrofy smoleńskiej. W godzinach południowych wartę pełnili tam górnicy z kopalni "Zofiówka".
 
Pod krzyż przychodzą zarówno młodzi, jak i starsi; turyści zatrzymują się, robiąc zdjęcia. Obok symbolu upamiętniającego ofiary tragedii stoją mężczyźni trzymający transparent "Solidarności Walczącej" Oddział Warszawa. Po drugiej stronie ulicy, przy małym ogrodowym stoliku, zebrał się komitet zbierający podpisy pod petycją w sprawie przeniesienia krzyża. Tłumów tam nie widać. Czasem podejdzie paru przechodniów i podpisze się pod apelem. Jednak przez większość czasu miejsce to świeci pustkami.

– Widać, gdzie są prawdziwi Polacy! – krzyczy ktoś z tłumu zgromadzonego pod Pałacem.
– Oczywiście, jesteśmy jak ZOMO! – odkrzykuje mężczyzna stojący przy stanowisku oponentów.

Pod krzyż podchodzą ludzie, by się pomodlić, ustawiają znicze. Ktoś przechadza się, trzymając różaniec. Parę osób ma flagi Polski przepasane kirem. Wśród zgromadzonych krążą osoby, rozdając ulotki pod tytułem „Krzyż w tradycji powojennej”, przygotowane przez prof. Jana Żaryna, we współpracy z "Solidarnością Walczącą" Oddział Warszawa i warszawskim klubem „Gazety Polskiej”.

– Jestem tu, bo jestem katoliczką. Myślę, że ten krzyż nikomu tutaj nie przeszkadza – mówi jedna z mieszkanek Warszawy stojąca pod Pałacem Prezydenckim. – Uważam, że powinien tutaj stać, ku pamięci. To nie była normalna katastrofa, od początku tak sądziłam. My chcemy to wyjaśnić i również tego symbolem jest stojący tu krzyż. Nie walczymy krzyżem, chcemy tylko wyjaśnień – dodaje.

Inna mieszkanka stolicy, pytana, czy zgadza się z decyzją o przeniesieniu krzyża do kościoła św. Anny, mówiła Niezależnej.pl: – Sądzę, że episkopat popełnił błąd, wyrażając zgodę. Powinni się spytać ludzi, nas, co o tym sądzimy. My powinniśmy o tym zadecydować.

– Jestem tutaj od 10 kwietnia. Przeniesienie krzyża spod Pałacu to hańba – mówi młoda kobieta.

Jutro kolejna relacja spod Pałacu Prezydenckiego.

Anna M. Sekretarska