Czy w tej chwili w grze uczestniczą ludzie, którzy po 1992 r., po gwałtownym odwołaniu rządu premiera Jana Olszewskiego, atakowali prawicę?

Na szczęście dużo więcej wiemy o strukturze esbeckiego podziemia służb specjalnych. Mówię o „podziemiu”, chociaż dzisiaj mamy do czynienia z sytuacją, w której rządzący politycy niedługo będą podziemiem, bo tak naprawdę w coraz większym stopniu to mafijno-esbeckie zaplecze determinuje kierunek działania Platformy Obywatelskiej, co widać gołym okiem. Są jeszcze do podziału „łupy”, czyli przeznaczone do prywatyzacji przedsiębiorstwa.

To są bardzo poważne zarzuty.

Ale to prawda. Dawni funkcjonariusze służb PRL stanowią „infrastrukturę” części największych firm. Jest to konsekwencja tego, że w ich powstawaniu niebagatelną rolę odegrały firmy polonijne i ich centrale w latach 80. Przecież to nikt inny jak Jan Wejchert, szef ITI i współwłaściciel telewizji TVN, był przewodniczącym zrzeszenia firm polonijnych. Najbardziej znani biznesmeni swoje kariery zaczynali w firmach polonijnych.

Jaki to ma związek z obecnymi wpływami ludzi z dawnych służb specjalnych?

W końcowym okresie PRL nie było możliwe, by jakakolwiek spółka polonijna, nawet ta najmniejsza, mogła działać bez przyzwolenia Służby Bezpieczeństwa czy II Zarządu Sztabu Generalnego. Tam się też zresztą odbywała rywalizacja: jest taki meldunek z początku lat 80., w którym funkcjonariusze II Zarządu Sztabu Generalnego piszą do swojej centrali, że Służba Bezpieczeństwa ma już czterdzieści procent firm polonijnych, a „my mamy tylko dziesięć procent”. Ostatecznie doszło do kontroli służb nad wszystkimi spółkami polonijnymi.

Czy można postawić tezę, że są ludzie ze służb specjalnych, którzy pozostają w cieniu, lecz odgrywają potężną rolę w tych nieformalnych strukturach?

Tak. Jednym z nich jest generał, który ostatnio wyszedł z cienia i można go oglądać w filmie o innym PRL-owskim szpiegu, Marianie Zacharskim. Przed 1989 r. był zastępcą szefa wywiadu Służby Bezpieczeństwa i zajmował się właśnie m.in. firmami polonijnymi oraz plasowaniem agentury gospodarczej i jej kontrolowaniem. Trzeba podkreślić, że równie duża jest jego wiedza: wie, kto skąd wziął pieniądze, jak powstały konkretne firmy.

Co się stało, że ludzie, o których wiadomo, że są byłymi funkcjonariuszami służb specjalnych PRL, że wielu z nich przeszło sowieckie szkolenie lub wręcz byli szkoleni w Moskwie, że przed 1989 r. zaciekle zwalczali opozycję – teraz są kreowani niemal na bohaterów narodowych?

Myślę, że jest to cena, jaką płaci Platforma Obywatelska za wsparcie w wyborach. Oni teraz żądają spłacenia rachunku: zrobili wszystko, by PO wygrała, a teraz chcą mieć z tego korzyści.

Jakie?

Zniszczenia Komisji Weryfikacyjnej i nowej służby kontrwywiadu, która pokazała, że jest skuteczną alternatywą dla ich monopolu. Chcą zniszczenia środowisk niepodległościowych, chcą zemsty i władzy. Ich wpływy wynikają z tego, że duża część wielkiego biznesu jest pochodzenia agenturalnego i w związku z tym oni znają te tajemnice. Na szczęście w procesach, jakie mi wytoczono, tajemnice te wychodzą na światło dzienne, jak np. kulisy ITI. Chcę podziękować panu Walterowi i Wejchertowi za ten proces: zrobił on więcej dla ujawnienia związków biznesu ze służbami niż sam raport. Dzięki wyrokowi sądu ujawnili i potwierdzili, że wskazanie na ich związki ze służbami było słuszne – to mnie sąd przyznał rację.

Ale MON zawarł ugodę.

To już była swobodna decyzja ministra Bogdana Klicha, który działa w ten sposób na szkodę państwa. Podobnie zachował się Andrzej Milczanowski po 1992 r. – nie czekając na wyroki sądu przepraszał osoby, które na mocy uchwały lustracyjnej znalazły się na liście agentów służb specjalnych PRL. Ale rozumiem, że minister Klich obawia się własnego zaplecza – przecież były szef WSI gen. Bojarski jest jednym z jego najbliższych współpracowników.