Jakie układy? Nie było żadnej afery starachowickiej – mówi Niezależnej były baron SLD Henryk Długosz. Za udział w aferze skazany prawomocnym wyrokiem sądu. – To, że pomylony Jagiełło wykonał telefon do starosty i pierd... jakieś głupoty? Nie było żadnego układu! Owszem. W Starachowicach prokurator, komendant straży pożarnej i samorządowcy, zamiast iść w niedzielę do Kościoła, woleli męską grę, czyli siatkówkę. Potem szli na basen, sprowadzali dupy z agencji towarzyskiej, pili wódkę. Na koniec zajmowała się nimi ochrona. Ale tak działa każda lokalna społeczność – denerwuje się Długosz.

Camorra powraca

Imperium Długosza trzęsło regionem do 2004 r. Tajemnicą poliszynela były jego kontakty ze światem przestępczym. Jednak głównym powodem siły „Czerwonej Camorry” była dyspozycyjność wobec niej najważniejszych osób w kieleckich instytucjach skarbowych. – W czasach, kiedy byłem prezesem świętokrzyskiej SLD, a partia ta rządziła, nie mieszaliśmy się do takich rzeczy – broni się Długosz. – Nieformalne układy w Urzędzie Skarbowym? Takie coś może mowić ktoś, kto nadaje się do leczenia w Morawicy (szpital psychiatryczny pod Kielcami – red.). – To towarzysze decydowali kogo „skilować”, nasyłając na niego kontrolę, a kogo wybielić – ripostuje zastrzegający anonimowość pracownik skarbówki.

Po aferze starachowickiej wydawało się, że nastąpił definitywny koniec Camorry. Sytuacja zmieniła się po wyborach 2007 r. Poseł PO Konstanty Miodowicz umożliwił powrót do gry m. in. Tadeuszowi Daszkiewiczowi – byłemu działaczowi PZPR i radnemu SLD, naczelnikowi Urzędu Skarbowego z lat 1982–2006. Daszkiewicz jest dziś szarą eminencją w Platformie Obywatelskiej i przy pomocy swoich ludzi odbudował patologiczny układ w skarbówce. Jego zaufanym człowiekiem jest Marek Doropowicz, TW „Zbyszek” – przed laty jeden z najgroźniejszych agentów śląskiej bezpieki, dziś radca prawny w Świętokrzyskim Urzędzie Skarbowym.

Doropowicz odgraża się wśród znajomych, że zrobi krzywdę niżej podpisanemu redaktorowi naczelnemu portalu Niezależna.pl, który na łamach „Gazety Polskiej” ujawnił jego przeszłość, a także byłemu działaczowi Niezależnego Zrzeszenia Studentów z lat 80. Przemysławowi Miśkiewiczowi, który był ofiarą jego donosów. „Wiem, gdzie Harczuk i Miśkiewicz mieszkają. Dopadnę ich” – rozgłasza według naszych informatorów były agent. – Nie wiem, czy chodzi o zniszczenie skarbowe, czy o krzywdę fizyczną – mówi Miśkiewicz. – Jednak ujawnione przy okazji afery starachowickiej związki kieleckiego układu z przestępcami sprawiają, że można spodziewać się najgorszego. Jak ustaliliśmy, jako pracownik instytucji skarbowych Doropowicz ma dostęp do ściśle tajnych danych osobowych, takich jak adres, telefon itp.

W tym samym czasie były poseł Henryk Długosz, jeszcze parę lat temu uznawany za całkowicie skompromitowanego, w zaskakujący sposób stał się na nowo ulubieńcem lokalnych mediów – Trudno się dziwić. Najważniejszy filar układu camorry został odbudowany – mówi nasz informator. Sam poseł bagatelizuje rolę układu – Poseł Miodowicz może sobie co najwyżej odbudować mięsień brzuszny, a nie jakieś urojone układy.

Długosz cieszy się jednak z powrotu Daszkiewicza. – Powinien być wiceministrem finansów. To gość, który siedzi w podatkach, odkąd na świat przyszedł. W skarbówce powinni pracować fachowcy, a nie jakieś dupki, sprowadzone przez wicepremiera o bardzo długich rękach.